ساختمان در یک و نیم‌طبقه، با زیربنایی بالغ بر ۳۰۰ مترمربع، در زمینی به مساحت ۷۰۰ مترمربع واقع شده است. رویکرد اصلی کارفرما و معمار در طراحی فضاهای داخلی و خارجی بنا، ایجاد فضاهایی با بیشترین میزان تحرک و پویایی بصری بوده است. شکل‌گیری حرکات پیچشی در حیاط، طراحی فضاهای نیم‌طاق در داخل ساختمان و به‌کارگیری مصالح متنوع، به‌ویژه مصالح سنگی در داخل و خارج بنا، موجب تقویت ارتباط میان فضاهای داخلی و خارجی شده است. استفاده از پنجره‌های بزرگ با قاب چوبی و جانمایی شومینه هیزمی در گوشه فضای نشیمن، این پیوستگی فضایی و کیفیت بصری را بیش از پیش برجسته می‌کند. همچنین، پیش‌بینی فضاهای مناسب پارکینگ در پشت ساختمان، ضمن حفظ ارزش‌های بصری سایت، امکان خروج مناسب از حیاط را فراهم آورده است.